تاریخ رویت بشقاب پرنده به نقل از روزنامه جام جم

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت تمام دوستان و یاران با صفای Yahoo2  . چندی پیش یکی از بینندگان باصفای ما مطلبی را به نقل از روزنامه جام جم برای بنده ارسال کرد . این مطلب در مورد تاریخ رویت UFO یا همان بشقاب پرنده در کشور عزیزمان ایران است . حقیقتا" خود من از خواندن این مطلب بسیار لذت بردم.. اولین بار یک اسکادران از فرودگاه مهراباد بدنبال بشقاب پرنده ها می رود .. اما سرهنگ خلبان بخاطره از کار افتادن رادار و ...............  مطمئن هستم خواندن این مطلب مستند خالی از لطف نیست . بخصوص دوستانی که علاقه به مباحث و مستندات UFO دارند . همانگونه که گفتم این مطلب یکی از صفحات روزنامه جام جم است که بصورت PDF در اختیار شماست .. با تشکر از اقای عباس اردوخانی بخاطره ارسال مطلب به وبلاگ خودشان .. این عزیز حتی زحمت ابدیت مطلب را نیز کشیدند . خوشبختانه استقبال از کتابخانه Yahoo2 و دانلود کتابها نشان از استقبال شما دوستان از عرضه اینگونه مطالب در قالب PDF  دارد . عباس عزیز دمت گرم .

اما نکته ای که لازم دیدم یاداوری کنم .. بسیاری از دوستان گله دارند که مطلب PDF کمی سنگین است . تمام مطالب PDF ما با برنامه Zip خود ویندوز فشرده شده تا حجم مطالب برای دانلود کمتر باشد . شما عزیزان بعد از دانلود به روی فایل Zip کلیک سمت راست کرده و روی گزینه Extract All کلیک کنید تا فایل از حالت فشرده خارج شده تا شما راحت بتوانید انرا مطالعه کنید . 

 

دانلود PDF تاریخ مشاهده UFO در ایران به نقل از روزنامه جام جم

 

کتابخانه وبلاگ

|+| نوشته شده توسط سیدجلال صیادمیری در جمعه ۱۴ دی ۱۳۸۶ و ساعت ۱:۲۰ ق.ظ 
 معبــــــــــــد ســـــــرخ پتــــــرا ( دومین بناء یکپارچه از سنگ )

در مورد بناهای شگفت انگیز و اسرارامیز مطالب بسیاری در  Yahoo2 نوشته شده و این ابنیه های تاریخی از ابعاد مختلف مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته است . اما در مورد " پتــــــرا " و معبد زیبا و حیرت انگیز ان اطلاعات کمی به دوستداران باستان شناسی عرضه شده است . بنده در مهرماه 1384 مطلبی را تحت عنوان " اینجا شهر اجنه هاست " را در در مورد این بنای تاریخی در Yahoo2 قرار دادم . اما مطلب امروز بسیار جامع و کاملتر از مطلب قبلی است . در جهان پهناوری که ما زندگی می کنیم دو بنای باستانی و شگفت انگیز وجود دارد که تنها مصالح ساختمانی ان سنگهای تراشیده شده از دل کوه است.! به عبارتی صنعتکران باستانی کوه عظیمی را تراش داده و انرا بصورت معبد در اورده اند . هیچ مصالح ساختمانی از قبیل, اجر سیمان, کچ و غیره در ان بکار نرفته است و همانطور که عنوان شد تنها مصالح بکار رفته در انها سنگهای یکپارچه کوه است که توسط حجاران و پیکر تراشان باستانی به صورت بناء در امده است . اولین بناء اینچنینی " معبد ابوسیمبل " واقع در مصر و دیگری معبد " پــــترا " واقع در کشور اردون است . در مورد معبد " ابوسیمبل " قبلا" مطلبی نوشته و در وبلاگ قرار گرفته است (1 مرداد 86 ) – اما مطلب امروز ما مربوط میشود به دومین بناء یکپارچه از سنگ یعنی , معبـــــــــــد پتـــــــــــــــــرا . این مطلب برگرفته شده از کتاب   " کاوش در گذشته " بقلم هوشنگ فتحی میباشد.

 

 

معبــــــــــــد ســـــــرخ پتــــــرا ( دومین بناء یکپارچه از سنگ )

 

« آورده اند که ان زمان که حضرت موسی از صحرای بی اب و علف " اراباح" در جنوب غربی اردن می گذشت از گرمای سوزان خورشید و روزهای متوالی پیاده راه پیمودن از پای در امده و تشنگی بر او غلبه کرد . موسی معبد سنگی پترابه هر سوی از بیابان سوزان چشم می انداخت تا شاید نشانی از اب بیابد و سایه بانی برای استراحت بجوید که... ناگه از دور تخته سنگ عظیم گنبدی شکلی را دید که به رنگ سفید بود و در زیر تابش انوار افتاب به سان الماس می درخشید . موسی (ع) به ان سو رفت و چون به پای صخره سفید رسید با عصایی که به دست داشت بر پیکر سنگ کوفت . در ان لحظه سنگ شکاف پیدا کرد و اب زلال از دل ان به بیرون جریان یافت . موسی از ان اب گوارا نوشید و چون چندی در سایه تخته سنگ ارمید و جانی دوباره یافت و در پی ماموریت الهی خویش روان شد.» اما ان اب از جریان باز نایستاد و همچنان جوشید و جاری شد تا چشمه امید دیگران باشد و دلیلی برای به وجود امدن تمدنی شگفت انگیز  موسوم به " تمدن پترا " در همان صحرا که بعدها به " وادی موسی " شهرت یافت و چشمه اش با سادگی بسیار و جذابیتی روحانی زیارتگاه معتقدان و زائران شد. با گذشتن از کنار این چشمه و پیشروی در وادی موسی است که میتوان قدم به خطه ای نهاد که از دیدنی ترین جاهای خاور میانه و یکی از شگفت انگیز ترین اثار به جای مانده از تمدنهای باستانی است ; تمدنی به نام "پترا " - جاده ای که به منطقه پترا ختم می شود از میان یک بیابان خشک و بی اب وعلف می گذرد . این بیابان در روزگار باستان پوششی از درختان بلوط داشته و سر تا سر ان جنگل بلوط بوده استراه دسترسی به پترا یک دره سنگی عمیق است ; دره ای تنگ و باریک  به طول تقریبی 3000متر و عمق 100 متر که پهنای ان در بیشتر نقاط از 3 متر تجاوز نمی کند ! دره ای بس کم نور و هراس انگیز با پیچهای ناگهانی و تند . با گذشتن از پیچ و خمهای این گذر گاه سر به فلک کشیده که خود از عجایب طبیعت است به نا گاه نمایی از یک کوهستان خاموش در برابر دیدگان ظاهر می شود . از شیب کوهستان که سرازیر شویم خود را محوطه ای شبیه به کره ماه می بینیم . برهوت ... با شکوه... با گستره ای پهناور و پر از برامدگیها و برجستگیها و ماسه و سنگهای زرد و کمرنگ . همچنان که پیش می رویم  سنگهای زرد و سفید به تدریج جای خود را به ماسه سنگهای سرخ رنگ می دهند . رنگ اصلی بیشتر سنگهای این منطقه به رنگ سرخ است . سرانجام به فرو رفتگی عظیمی می رسیم که پیرامون ان را کوههای سنگی و صخره های بزرگ احاطه کرده اند . به هر سو که بنگریم منظره ای از سنگهای شیار خورده و حفره های کوچک و بزرگ در دل صخره ها می بینیم . اما شگفت اور تر از همه قصر ها و معبد های با شکوهی است که معماران باستانی بر سطح صخره ها و در دل کوهها پدید اورده اند. اینجا پترا است ; نامی از کلمه یونانی  " پترس" به معنی " سنگ " بر گرفته شده است. روزی پترا محل سکونت و مرکز تمدن مردمی بود که برای خود در میان صخر ه های کوهستان یک " غار شهر " عجیب و شکو همند ساخته و نوعی " غار نشینی شهری " پیشه کرده بودند. خانه های این شهر مجلل سنگی را معمارها و سنگتراشهای دوره باستان  در دل سنگهای زیبا صورتی رنگ به قدری استادانه و هنرمندانه دراورده بودند که حتی امروزه پس از سپری شدن بیش از 2000سال از ساخته شدن انها  همچنان چشم اندازی با شکوه و خیره کننده دارند ( البته تاریخ ساخت این بناء بدرستی معلوم نیست اما محققان تاریخ ساخت انرا بین 2 تا 3 هزار سال میدانند ) . بی شک منظره ای گیرا تر از پترا نیست . هر یک از اطاق ها و سر ستونها  در ترکیب رنگهای قرمز و سیاه و سفید و زرد یک اثر هنر کامل است. پترا با مساحت 45 کیلو متر مربع  بیش از 500 اثر بزرگ تاریخی در خود دارد که با دست هنرمند بشر و توسط معمارهای باستانی که حجار هم بوده و ابزارهای بسیار ساده و ابتدایی داشتند ساخته شده است .  برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید

دانلود PDF مطلب

 Jalal.Sayadey@Gmail.com

Yahoo ID  =  Jalal_webid

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط سیدجلال صیادمیری در شنبه ۱ دی ۱۳۸۶ و ساعت ۲:۵۵ ق.ظ